Boekbonus 2

Bonus 2:  Kort lontje? 

Ben je ongeduldig of niet vooruit te branden?

Ben je vaak onrustig? Wil je te veel tegelijk? Of kom je geen meter vooruit, omdat je niet weet waar je beginnen moet?


Uit het boek: “Als mensen zich afvragen of ze getraumatiseerd zijn of niet, zouden ze eens wat aandacht kunnen besteden aan hun innerlijke wereld en de dialoog met zichzelf. Als je merkt dat je zeer kritisch bent en vaak druk bent in je hoofd, dan is dat zeker een teken dat je in de overlevingsmodus leeft en dat er iets is waar jouw denken je tegen probeert te beschermen.”


Je hebt eigenschappen, waarvan je misschien denkt dat het jouw karakter is, omdat je dat vaak hebt gehoord. Of je hebt een diagnose gekregen van de één of andere professional. Maar is het wel waar wat ze over je gezegd hebben?

Wat zeg jij tegen jezelf?

Je kunt leren ingrijpen in je negatieve gedachtepatronen. 


Hoe ouder je bent hoe langer je JOUW gedachtepatronen doet. Hypnose maakt het veranderen van automatische reacties makkelijker, doordat het onderbewustzijn veel sneller is dan ons logisch denksysteem. 


Zelfhypnose werkt. Het is een kwestie van de inhoud van je 'automatische piloot' vervangen. Jezelf een beter verhaal vertellen. Het verhaal dat jij voor jezelf kiest.


Stel je voor wat er mogelijk wordt als jij loslaat wat anderen van je vinden. Ware vrijheid vind je in jezelf. Die vrijheid kan niemand je afnemen. En die vrijheid kan niemand je geven. Het is je geboorterecht. Het is jouw taak om jouw vrijheid te kiezen. Je hoeft er niet eens voor te vechten. Je hoeft alleen maar te stoppen met jezelf te bestrijden.


STOP met invullen van wat jij denkt dat anderen van je vinden of van je willen. Jouw oplossing is alleen maar in jou. Als je het getetter om je heen en in je hoofd leert loslaten, kom je in jezelf bij jezelf, je ware zelf, je ongebonden ziel of hoe je het ook noemt. 

Waarom ik dit boek wilde schrijven

Ook wilde ik dit boek schrijven om te vertellen dat het we ontdekken en ontwikkelen door vallen én opstaan. En daarbij loop je verwondingen op. Dat is helemaal niet erg. Stel dat je na drie keer vallen gestopt zou zijn met leren lopen? Dan had je nu nog gezeten. Je accepteerde dat je viel, ging huilen en ging door tot je kon lopen. De grootste ellende en de grootste euforie gaan voorbij. Pieken en dalen. Het is een illusie dat je altijd maar gelukkig, opgetogen of opgewonden moet zijn. Shit happens. Het is een kwestie van perceptie.